Tatry
Nagie, skaliste szczyty smagane przez porywiste wiatry, skute lodem głębokie jeziora, zalegające przez niemal cały rok śniegi. Surowa i niegościnna, lecz urzekająca dziką urodą kraina. To jedyne góry w Polsce, które swoim wyglądem przypominają Alpy i Himalaje. Oczywiście są od nich zdecydowanie niższe, zajmują też bardzo niewielką powierzchnię. Tylko w Tatrach żyją kozice i świstaki oraz występują rzadkie rośliny. Rocznie polskie Tatry odwiedza od dwóch do trzech milionów ludzi, co stanowi poważne zagrożenie dla bezcennej przyrody tych gór. Jeszcze 150 lat temu przyjeżdżali tutaj nieliczni zapaleńcy, a Zakopane było nieznaną nikomu maleńką wioską. Za "odkrywcę" Tatr uważa się warszawskiego lekarza Tytusa Chałubińskiego, który zalecał dłuższe pobyty w tych górach chorym na gruźlicę. Na przełomie XIX i XX wieku nastała wielka moda na Tatry, a ich piękno opiewano w wierszach i utrwalano pędzlem. W Zakopanem i okolicy mieszkało wielu wybitnych artystów, zafascynowanych góralskim folklorem: gwarą, tańcami (słynny zbójnicki), muzyką i oryginalnym, drewnianym budownictwem. Z Wielkiego Stawu wypływa potok, który spadając do Doliny Roztoki za stromego progu skalnego, tworzy najwyższy wodospad w Polsce, zwany Wielką Siklawą. Jego wysokość wynosi około 70 metrów.